Verzadigde strijd liet overgaan,
de adem werd gestaakt
Eeuwig in het licht te staan,
dat nooit meer schaduw raakt.
Geen woorden zijn gebleven,
herinneren draagt ver.
Maar liefde ooit gegeven,
verandert nu tot ster.
Ik zal je nachtelijk begroeten,
knipperend naar tegenlicht.
Vol tranen die nog lopen moeten,
tot machteloosheid is gezwicht.
De tijd zal mij wel verder dragen,
tot aanvaarden werd bereikt.
En ik dan heel stil kan vragen,
werd jou vrede aangereikt ?
Je naam staat in mijn hart geschreven,
geen jaren tellen meer.
Nog even zal ik zo verder leven,
waarna ik je einde accepteer.
ŠThea
Het gaat goed met mij hoor, ik neem enkel de vrijheid een langere pauze te hebben, al zit ik dagelijks net zo goed uren aan deze p.c.
Maar ik speel Farm Ville , en Farm Town ( Facebook), en geniet gewoon van de opdrachten en het bezig gehouden worden zonder te denken. Vaak betekend het zelfs stress,  maar we lachen ons een breuk ! Veel bekenden trof ik er, we hebben dus veel bij te praten tussen de bedrijven door, heel gezellig .
Vergeten ben ik jullie niet , echt niet, maar dit is even nodig....
En we plaatsen nog enkele foto's om de boel
niet alleen af te ronden, nee ook het zware van het gedicht te verwijderen..
Deze keer een waterschildpad dat samen leeft met de (koi)karper.
Ik hoop dat je een fijn weekend hebt,, al is het buiten kil, winderig en nat..
Liefs van Thea xxx | 
)
